LockDwon Re Gan Ku Aasi Bedhua Heli 4 ଲକ୍ ଡାଉନ୍ ରେ ଗାଆଁକୁ ଆସି ବେଧୁଆ ହେଲି ୪

 

LockDwon Re Gan Ku Aasi Bedhua Heli 4  ଏଥର ତା ଶାଢ଼ୀ ଶାୟା ଟେକି ଚଡିକୁ ଆଡେଇ ମୋ ଆଡ଼କୁ ତା ବଡ଼ ବଡ଼ ଗାଣ୍ଡି ଡେରି ଦେଇ କହିଲା, “ଆଉ ଡେରି କରନି, ମୋ ଅଣ୍ଟାକୁ ଟାଣି ଟାଣି ଭସାଭସ୍ ଭସାଭସ୍ ଦି ଚାରିଥର ପେଲିଦିଅ, ନହେଲେ ମୁଁ ସହି ପାରିବିନି । ସେ ବି ଗରମ ମୁଁ ବି ଗରମ । ଆଉ ଅପେକ୍ଷା ନ କରି ତା ପତଳା ଅଣ୍ଟାକୁ ଟାଣି ଟାଣି ବାଣ୍ଡକୁ ଭସାଭସ୍ ଭସାଭସ୍ ପେଲିଦେଲି । ଏମିତି ଗେହୁ ଗେହୁ ବାଥରୁମ୍ ଭିତରୁ ଦିଦି ବାହାରିବାର ସଙ୍କେତ ପାଇ ପୁଣି ଦୁହେଁ ଅଲଗା ହେଇ ନିଜ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିନେଲୁ, ଯେମିତି ଆମେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରକୁ ଚିହ୍ନିନୁ କି ଜାଣିନୁ । ତା ପରେ ସେ ଡ୍ୟୁଟି ପଳେଇଲା ଆଉ ମୁଁ ବାଥରୁମ୍ କୁ ।

ଗିହାଗେହିଁ ଅଧା ହେଇଥିବାରୁ ବାଣ୍ଡଟା ମୋ ଏକଦମ୍ ଟନାଟନ୍ । ଯେତେ ଯାହା କଲେ ବି ସ୍ପ୍ରିଂ ଲାଗିଲା ପରି ତାହା ୧୨୦-୧୫୦~୧୨୦-୧୫୦°ରେ ଟିଂ ଟିଂ ଟିଂ ଟିଂ ହେଉଛି । ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ ନଙ୍ଗଳା ହେଇ ଗାଧେଇ ପାଧେଇ ତାକୁ ଭଲକରି ସାବୁନ ଶାମ୍ପୁ ଲଗେଇ ମାଲିସ ବି କଲି ଆଉ ଶେଷରେ ତଉଲିଆ ଗୁଡେ଼ଇ ହେଲା ବେଳକୁ ଇଏ କଣ ? ତଉଲିଆକୁ ପୁରା ହାତେ ଲମ୍ବ ଆଗକୁ ଟେକି ହେଇ ଟିଂ ଟିଂ କରୁଛି ।

ଇସ୍ ୟେ ଯଦି ଏମିତି ଟେକି ହେଇ ଲପ୍ ଲପ୍ ହଲୁଥିବ, ଦିଦି ଦେଖିଲେ କଣ ଭାବିବ ? ନାଇଁ ୟାକୁ ଯେମିତି ହେଲେ ଏଇ ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ ଏକା ଶାନ୍ତ କରେଇ ଦବେଇଲେ ସିନା ବାହାରି ହେବ । ଏଇଆ ଭାବି ପିଲାଦିନର ସେଇ ଦୁଷ୍ଟାମୀ ମନେ ପଡିଗଲା ଆଉ ସେଇ ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ ଏକା ବସିକି ଦୁଇ ହାତରେ ମୁଠେଇ ଧରି ଆଗପଛ ଆଗପଛ ପିଶି ଚାଲିଲି । ଦେହଟା ମୋର ପୁଣିଥରେ ଏକଦମ୍ ଗରମ ହୋଇ ଝାଳ ପଛେ ନିଗିଡି ପଡୁଥାଏ ହେଲେ ସେଇଥିରୁ କିଛି ବାହାରିବାର ନାଆଁ ନାହିଁ। ବରଂ ତାହା ଆହୁରି ଆହୁରି ହିଂସ୍ର ହୋଇ ଫୁଲି ଯାଇ ଲମ୍ବା ମୋଟା ଓ ଟାଣୁଆଁ ହେଉଥାଏ ।

ଏମିତି ସେଇ ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ ମତେ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା ହେଇଗଲା, ନା ତାହା ଶାନ୍ତ ହେଲା ନା ମୁଁ ବାହାରକୁ ବାହାରି ପାରିଲି । ମୁଣ୍ଡଟା ପୁରା ଟିଣ । ସେଇଟାକୁ କାଟିକି ଫିଙ୍ଗି ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଥାଏ । ଠିକ୍ ଏତିକିବେଳେ ଦିଦି ବାଥରୁମ୍ ର କବାଟ ବାଡେଇ ଡାକିଲା, “କିରେ ମନୋଜ, ଏତେବେଳ ଯାଏଁ ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ ଚୁପଚାପ କଣ କରୁଛୁ ? ବାହାର୍…. ଜଳଖିଆ ଖାଇବୁ ।“ ମୁଁ ଆଉ କରେଁ କଣ ? “ହଁ, ବାହାରୁଛି ଦିଦି” କହି ରାଗରେ ଆହୁରି ଜୋର୍ ଜୋର୍ ରେ ବାଣ୍ଡକୁ ପିସିଲି । ନା…. ଜମାରୁ ହଉନି ।

କଣ କରିବି କଣ ନାହିଁ କିଛି ଚିନ୍ତା କରି ନ ପାରି କେବଳ ବାଣ୍ଡ ଘସି ଘସି ପୁଣି ପନ୍ଦର କୋଡ଼ିଏ ମିନିଟ ହେଇଗଲା । ଦିଦି ପୁଣି କବାଟ ବାଡେଇ ଡାକିଲା ଆଉ ମୁଁ ସେମିତି ପୁଣି ବାହାନା କରି ଆଉ ଟିକିଏ କହି ପୁଣି ଜୋର୍ ଜୋରରେ ବାଣ୍ଡକୁ ଘସିଲି । କାଳେ ବାହାରିଯିବ ଆଉ ସେଇଟା କଣ୍ଟ୍ରୋଲ ହେବ । ହେଲେ ହଉଛି କି ? ଶାଳୀ ନର୍ସ କନିଆଁ, କି ଟାବଲେଟ୍ ଦେଇ କୋଉ ତେଲ ମାଲିସ କରିଦେଲା ଯେ ତ ମୋର ସବୁବେଳେ ଖାଲି ଟନାଟନ୍ । ଏପଟେ ଦିଦି ମତେ କଣ ଭାବୁଥିବ ? ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ ଦେଢଘଣ୍ଟା ଉପରେ ହେଲାଣି । ମୁଁ ପୁରା ଟେନ୍ସନ ।

ଏମିତି ଦେଖୁ ଦେଖୁ ଦି’ଘଣ୍ଟା ପାର୍ ହେଇଗଲା ପରେ ଦିଦି ଏଥର ଜୋରରେ କବାଟ ବାଡେଇ ରାଗିକି କହିଲା, “ଆରେ…… ଦି’ଘଣ୍ଟା ଉପରେ ହେଇଗଲାଣି ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ….. ଏମିତି କଣ ଟା କରୁଛୁ ଯେ ତୋର ହେଉନି, ଟିକେ କବାଟ ଖୋଲିଲୁ ଦେଖିବା । ଏମିତି କି କାମଟା ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ ତୋର ଚାଲିଛି ଯେ ସରୁନି ।“ ତା ରାଗ ଦେଖି ମୁଁ ବି ପୁରା ଗରମ । ଆହୁରି ଜୋରରେ ବାଣ୍ଡକୁ ପିଶିଲି । ତଥାପି ହେଲାନି । ଏମିତି ରଗଡି ରଗଡି ବାଣ୍ଡଟା ନାଲି ପଡିଗଲାଣି ପଛେ ତାର ହେଉନି । ଶେଷରେ ଦିଦି ବହୁତ ଜୋରରେ କବାଟ ବାଡେଇ ବାଧ୍ୟ କରିବାରୁ ତଉଲିଆକୁ ସେମିତି ଗୁଡେ଼ଇ ହେଇ ବାଣ୍ଡକୁ ଦି ଜଙ୍ଘ ମଝିରେ ଚାପି କବାଟ ଖୋଲିଲି । ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ ମୋ ଦେହର ଝାଳ ଆଉ ମୁହଁର ବିଷଣ୍ଣତା ଦେଖି ସେ ବି ଘାବରେଇ ଯାଇ ଭିତରକୁ ପସିଯାଇ ମତେ ଧରି ପକେଇ କହିଲା, “କିରେ ମନୋଜ, କଣ ହେଇଛି କିରେ ? ଏଇ ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ ଗାଧେଇ ପାଧେଇ ତୋ ଦେହରୁ ଏତେ ଝାଳ । ଦେହ କଣ ଭଲ ନାହିଁ କି ?” ଏମିତି କହି ମୋ ପଛପଟୁ ମତେ ଦୁଇ ହାତରେ କୋଳେଇ ଧରୁ ଧରୁ ତା ଛାତିର ସେଇ ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଧ ଯୋଡ଼ାକ ମୋ ପିଠିରେ ଲଦବଦେଇ ଯିବାରୁ ମୋ ଅବସ୍ଥା ଆହୁରି ଅସମ୍ଭାଳ ।

କୌଶଲ୍ୟା ଦିଦି । ବୟସରେ ମୋ ଠୁ ଚାରିପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବଡ଼ ହେବ । ଟିକିଏ ଶ୍ୟାମଳୀ ବର୍ଣ୍ଣ । ଆଗରୁ ଏତେ ଭାରି ତା ଶରୀର ବିକଶିତ ନ ଥିଲା । ଏଇ ନର୍ସିଂ ଟ୍ରେନିଂ ପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ତା ଶାରୀରିକ ବିକାଶ ହେଇ ଆଜି ତା ଫିଗର୍ ଦେଖିଲେ ଯେ କେହି ପାଗଳ ହେଇଯିବ । ଛାତିକୁ ଦେଖିଲେ ତା ମୁଣ୍ଡଟା ଛୋଟ ଲାଗେ ଆଉ ପଛପଟଟା ଯେମିତି ଦୁଇଟି ବଡ଼ ବଡ଼ ଫୁକା ଚିପାଚିପିହେଇ ବନ୍ଧା ହେଇଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ସିଏ ମୋ ଠୁ ବୟସରେ ଏତିକି ବଡ଼ ଥିବାରୁ ତା ଉପରେ ସେ ନଜର୍ ମୋର କେବେ ବି ନ ଥିଲା । ତା ଭଉଣୀ ମମତା ମୋର ସହପାଠୀନୀ ଆଉ ଦେଖିବାକୁ ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ବୋଲି ତା ଉପରେ ମୁଁ ଫିଦା ଥିଲି । ହେଲେ କେଜାଣି କାହିଁକି ଆଜି ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ତା ଦୁଧ ମୋ ପିଠିରେ ଜାକି ହେଇ ଲଦବଦେଇ ଯିବାରୁ ମନରେ ପାପ ଆସିଗଲା । ଏପଟେ ବାଣ୍ଡଟା ବି ତ ବୋଲ ମାନୁନି । ତାକୁ ଧରି ସେଇ ବାଥରୁମ୍ ଭିତରେ ଏକା ଖଚାଖଚ୍ ଗେହି ପକେଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଲା । କିନ୍ତୁ ସାହସ ହେଉ ନ ଥିଲା ।

ସେ ମୋର ଏମିତି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ବୋଧହୁଏ କୌଣସି ଶାରୀରିକ ଦୁର୍ବଳତା ହେତୁ ମତେ ଏତିକି ଝାଳ ବାହାରି ମୁଁ ଥକି ପଡିଛି ଭାବି ଟେପ୍ ଚଳେଇ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ପାଣି ଦେଲା । ଦେହସାରା ପାଣିରେ ପୋଛି ଦେଉଥିବାବେଳେ ତା ନରମ ହାତର ସ୍ପର୍ଶରେ ମୋ ଦେହ ଏକଦମ୍ ଶୀତେଇ ଉଠିଲା । କଣ କରିବି କଣ ନାହିଁ ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ କିଛି ପସୁ ନ ଥାଏ । ଏତିକିବେଳକୁ ମୋ ଦେହମୁଣ୍ଡ ସାରା ପାଣି ଢାଳି ଢାଳି ମତେ ଭିଜେଇଦେବା ସହ ନିଜେ ବି ଅନେକଟା ଭିଜି ସାରିଲାଣି । ଯୋଗକୁ ଖରାଦିନ ହେତୁ ସିଏ ବି ଉପରେ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଅତି ପତଳା କଟନ୍ ଟି ସର୍ଟ୍ ଟେ ଆଉ ତଳେ ୱ।ନ୍ ଥାର୍ଡ୍ ଇଲାଷ୍ଟିକ୍ ପେଣ୍ଟ୍ ଟିଏ ପିନ୍ଧିଥିଲା । ଯୋଉଟା କି ମତେ ଆଉଜେଇ ଧରିଥିବାରୁ ତା ସାମ୍ନାପଟଟା ସବୁ ଭିଜିଯାଇ ଟି ସର୍ଟ୍ ଭିତରୁ ତା ନାଲି ରଙ୍ଗର ବ୍ରା ସହିତ ବ୍ରା ଉପରକୁ ଅଧା ଲେଖାଏଁ ବେଲୁନ୍ ଫୁଲିଲା ପରି ପିଚିକି ପଡିଥିବା ଦୁଧ ବାରି ହେଉଥିଲା । ଏଥର ଆପଣମାନେ କୁହନ୍ତୁ, ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ସେଇ ଦର୍ଶନ ପାଇ ମୋର ଅବସ୍ଥା କେମିତି ହେଉଥିବ । LockDwon Re Gan Ku Aasi Bedhua Heli 4

କ୍ରମଶଃ….

କାହାଣୀ ଟା କେମିତି ଲାଗୁଛି ମତାମତ ଦେଲେ ଆଗାମୀ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଆଗେଇବାକୁ ପ୍ରେରଣା ମିଳିବ । ମତାମତ ପାଇଁ ମୋ ଇମେଲ ହେଲା [email protected]

ଯଦି ଆପଣମାନେ ଏମିତି ନିଜର କିଛି ଅନୁଭୁତିକୁ ଆମ ସହ ଶେୟାର୍ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଷ୍ଟୋରିକୁ ପଢ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ଆମକୁ Mail କରନ୍ତୁ , ଆପଣଙ୍କ Mail id  ଏବଂ ନାମ ଆମେ ଗୋପନ ରଖିବୁ

ଆମ Mail id – [email protected]

2 Comments

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *