Mo Gapara Pathika Hela Mo Bandara Nayika - 2 – SexKahanni.COM

Mo Gapara Pathika Hela Mo Bandara Nayika – 2

ମୋ ଗପର ପାଠିକା ହେଲା ମୋ ବାଣ୍ଡର ନାୟିକା ୨

Mo Gapara Pathika Hela Mo Bandara Nayika – 1

Mo Gapara Pathika Hela Mo Bandara Nayika – 2, ଏଇ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଭାଗର Mo Gapara Pathika Hela Mo Bandara Nayika – 1 ଅପୂର୍ବ ସଫଳତା ପରେ ଦ୍ବିତୀୟ ଭାଗକୁ ପ୍ରିୟ ଗିହାକାର ଆଉ ଗେହିକାର ମାନଙ୍କୁ ଗିହାକାର ମାନବର ଉତ୍ତେଜନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଭିନନ୍ଦନ । ଜଣେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୌବନା ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦରୀ ରମଣୀର ଅକ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ ଯୌବନକୁ କେବଳ ମୋବାଇଲର ଫଟୋଚିତ୍ରରେ ଦେଖି ଦେଖି ମୋ କାମୁକ ମନକୁ ଆଉ ଲଗାମ ଲଗେଇ ହେଉ ନ ଥାଏ । ତାର ନଗ୍ନ ଯୌବନର କାମୋତ୍ତେଜନା ସାଙ୍ଗକୁ ଫୋନ୍ ଫୋନରେ ରୋଲ୍ ପ୍ଲେ ସତେ ଯେମିତି ମତେ ତା ନିକଟରୁ ନିକଟତର କରି ନେଉଥାଏ ।

ଶାନ୍ତ ସ୍ନିଗ୍ଧ ରାତ୍ରିର ଶୂନ୍ୟତାରେ ସେ ଯେତେବେଳେ ମୋବାଇଲ କ୍ୟାମେରା ଆଗରେ ନିଜ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ଯୌବନକୁ ଗୋଟି ଗୋଟି କରି ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରିବାରେ ଲାଗେ, ତାହା ଦେଖି ମୋ କାମୁକ ଯୌବନ ଉତ୍ତେଜନାରେ ଥରିଉଠେ । ଛାତି ଧଡ ଧଡ଼ ହୋଇ ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନ ବଢିଯାଏ । ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୌବନା କୁଆଁରୀ କନ୍ୟା ଦେହର କୋମଳ ଛାତିରେ ସେଇ ବୃହଦକାୟ ମାଂସାଳ ଅବୟବ ଦେଖି ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ହୁଏ ନି ।

କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତ ଅଜଗର ପରି ବାଣ୍ଡଟା ଫନଫନେଇ ଉଠେ । ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ଏଇ ମୋବାଇଲ ସ୍କ୍ରିନ୍ ଭିତରୁ ସେଇଟାକୁ ବାହାର କରି ଦଳି ଚକଟି ଖାଇ ଯିବାକୁ । ସତରେ କି ମସ୍ତ୍ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଲାଗୁଥାଏ ତା ନଗ୍ନ ଯୌବନର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ! ମୁଁ ଏକଦମ୍ ପାଗଳ ହୋଇ ଉଠେଁ । ଆଉ ଉତ୍ତେଜନାରେ ଅଧୈର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ସେଇ ମୋବାଇଲ ସ୍କ୍ରିନ୍ ଆଗକୁ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଦେଖାଇ ପାଗଳ ପରି ବାଣ୍ଡ ହଲାଇ ହଲାଇ ସବୁ ବୀର୍ଯ୍ୟ ମୋ ମୋବାଇଲ ଉପରେ ହିଁ ଢାଳିଦିଏଁ । ଯାହା ଦେଖି ସିଏ ବି ଉନ୍ମାଦନାରେ ଥରି ଉଠି ନିଜେ ନିଜ ଦୁଧକୁ ଦଳି ପକାଇ ବିଆରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ପୁରାଇ ଖଚାଖଚ୍ ଖଚାଖଚ୍ ଗେଞ୍ଜି ହୁଏ ।

ଏମିତି ଦୂରେ ଦୂରେ ଥାଇ ପରସ୍ପରକୁ ପାଖରେ ପାଇବା ଲାଳସାରେ ଚାଲେ କିଛିଦିନ ଫୋନ୍ ସେକ୍ସ । ସେ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପରିସ୍ଥିତି ଆଉ ଚରିତ୍ର ନେଇ ମୋ ଆଗରେ ଗେହିଁ ହେବାର ଅଭିନୟ କରେ ଆଉ ସେଇ ଅନୁଭୁତିକୁ ସତ ଭାବି ଗପରେ ଲେଖି ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରେ । ମାତ୍ର ମୁଁ ତାକୁ ପାଖରେ ପାଇବାକୁ ବ୍ୟଗ୍ର ହୋଇଉଠେଁ ।

ଏମିତି ଦୂରେ ଦୂରେ ଥାଇ କେବଳ ଅଭିନୟକୁ କଳ୍ପନା କରି କାହାଣୀ ଲେଖିବା ସମ୍ଭବ ହେଇପାରୁ ନାହିଁ ବୋଲି କହି ଥରେ ହେଲେ ପାଖରୁ ତା ଯୌବନକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ଭଲରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ବୋଲି କହେଁ ସେ କିନ୍ତୁ ମନା କରେ ଆଉ କାହାଣୀ ଲେଖା ଅଧାରେ ରହିଯାଏ । ଏମିତି ମାସ ପରେ ମାସ ଗଡିଯାଏ, ନା ମୁଁ କାହାଣୀ ଲେଖିପାରେଁ ନା ସେ ମୋ ସହିତ ଭେଟ ହେବାକୁ ରାଜିହୁଏ ।

ଏମିତି ଥରେ ରାତିରେ ଦୁହେଁ ନଙ୍ଗଳା ନଙ୍ଗଳା ହୋଇ ନିଜ ନିଜ ଚରିତ୍ରରେ ମସଗୁଲ ରହିଲାବେଳେ ସେ ବିଳବିଳେଇ ଉଠିଲା । ମୁଁ ଯେ ତା ପାଇଁ ଅଜଣା ଅଚିହ୍ନା ହେଲେ ବି ସେ ତା ସବୁ ରୂପ ଯୌବନକୁ ଖୋଲି ଦେଖେଇଲା ପରେ ବି କାହାଣୀଟା ଲେଖୁ ନ ଥିବାରୁ ଅଭିମାନ କଲା । ଆଉ ମୁଁ ବି ତାକୁ ବୁଝାଇ କହିଲି, “ଦେଖ ଆୟେଶା, କାମନା ଆଉ କଳ୍ପନା ଗୋଟେ ପଟେ ଆଉ ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅନୁଭୂତି ଅନ୍ୟପଟେ ।

ସମୁଦ୍ର ନ ଦେଖି ତାକୁ ଶୁଣି କିମ୍ବା ତା ଚିତ୍ର ଦେଖି ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ ପାଠକ ମହଲରେ ଯେତିକି ଗ୍ରହଣୀୟ ହେବ ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ଯାଇ ତା ଦିଗ୍ ଦିଗନ୍ତ ବିସ୍ତାରି ବିଶାଳତାକୁ ସ୍ୱ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିବା ସହ ତାର ଗର୍ଜନକୁ କାନରେ ଶୁଣି ତା ଲବଣାକ୍ତ ଜଳରେ ନିଜକୁ ଭିଜେଇ ତା ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ ତାହା ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ଆହୁରି ଆଦୃତ ହୋଇପାରେ । ପ୍ରକୃତ ଅନୁଭୂତି ରୁ ବର୍ଣ୍ଣନା ଯେତିକି ଆକର୍ଷଣୀୟ ଆଉ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହୋଇଥାଏ କଳ୍ପିତ କାହାଣୀରେ ସେଇ ମାଦକତା ଦେଇହୁଏ ନାହିଁ ତେଣୁ ମୁଁ ବାସ୍ତବତାକୁ ହିଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରେ, ଯାହା ପାଠକ ମହଲରେ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ହୋଇଥାଏ ।

ହଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁନି ମୋ ସହ ଶାରୀରିକ ସଂପର୍କ ରଖିବାକୁ କିନ୍ତୁ ଗପ ଲେଖିବାକୁ ତମକୁ ଥରେ ପାଖରୁ ତ ଦେଖିବା ନିହାତି ଦରକାର ନା । ତେବେ ସିନା ତମ ରୂପ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ନିଖୁଣ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବି ।“ ମୋ କଥା ଶୁଣି ସେ ଟିକିଏ ଗୁମଶୁମ୍ ରହି କହିଲା, “ଠିକ୍ ଅଛି, ତୁମେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଆସ, ମୁଁ ବି ତମକୁ ଥରେ ପାଖରୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ।“

ତା ମୁହଁରୁ ସମ୍ମତିର ଆଭାସ ପାଇ ମୋ ମନର ଘୋଡାଟା ଲଗାମଛଡା ହୋଇ ଆନନ୍ଦରେ ଆକାଶରେ ଉଡିବାକୁ ଲାଗିଲା । ସତେ ଯେମିତି ମୋ ସପନର ପରୀ ବାହୁ ମେଲେଇ ତା ସ୍ବର୍ଗଭୁବନକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି । ପରଦିନ ଫଟାଫଟ୍ ବେଗ୍ ପେକ୍ କରି ଛୁଟିଲି ଭୁବନେଶ୍ୱର । ସେ କହିଲା, “ଆମ ଘରେ ତ ସେମିତି କେହି ମରଦ ପିଲା ନାହାନ୍ତି, ତେଣୁ ଘରକୁ ଆସିଲେ ପ୍ରୋବ୍ଲେମ୍ ହେବ, ତମେ ସୁବିଧା ଦେଖି କୋଉ ହୋଟେଲରେ ରହିଥାଅ, ସଂଧ୍ୟାରେ ତମ ସହିତ ଭେଟ ହେଉଛି ।“

ସଂଧ୍ୟା ପ୍ରାୟ ସାଢ଼େ ଛଅଟା ବେଳକୁ ସେ ମତେ ପାଖ ମଧୁସୂଦନ ପାର୍କ କୁ ଡାକିଲା । ସପନର ପରୀକୁ ପାଖରୁ ଥରେ ଆଖି ପୁରେଇ ଦେଖିବା ଲାଳସାରେ ତା କଲ୍ ପାଇବା ମାତ୍ରେ ଧାଇଁ ଗଲି ସେଠାକୁ । ବୋଧହୁଏ ମୁଁ ଆଡଭାନ୍ସ ଥିଲି । ତେଣୁ ପାଖ ଘାସ ଗାଲିଚା ଉପରେ ବସି ଟିକେ ଅପେକ୍ଷା କଲି । ବେଶୀ ତ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡିଲାନି, ତଥାପି ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ସକେଣ୍ଡ ମୋ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଯୁଗ ପରି ଲାଗି ଯାଉଥିଲା ।

ଆଉ କିଛି ସମୟ ପରେ ପ୍ରତୀକ୍ଷାର ଅନ୍ତ ଘଟାଇ ଗେଟ୍ ସାମ୍ନାରୁ ତାକୁ ଦେଖି ମୋ ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନଟା ବଢିବାରେ ଲାଗିଲା । ଦେହଟା ଥରିଉଠି ଛାତି ଧଡଧଡେଇ ଗଲା । ଏପଟେ ସେପଟେ ଅନେଇଁ ଅନେଇଁ ଧୀର ମନ୍ଥର ଗତିରେ ଆଗକୁ ଆଗକୁ ବଢି ଆସୁଥିଲା ମୋ ମାନସୀ ନାୟିକା ।  ସଂଧ୍ୟା ସମୟର ଝାପ୍ସା ଆଲୁଅରେ ବି ତା ହାବ ଭାବ ଆଉ ଶାରୀରିକ ଗଠନରୁ ମୁଁ ତାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିଗଲି । ୟେ କଣ ତା ସହ ଆଉଜଣେ କିଏ ଯେ ?

ଏମିତିରେ ତ ପାର୍କ ଭିତରକୁ ଆସୁ ଆସୁ ମୁଁ କେଉଁଠି ଅଛି ବୋଲି ଫୋନ୍ ରେ ପଚାରି ପଚାରି ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲା । ପାର୍କ ଲାଇଟ୍ ର ମିଞ୍ଜିମିଞ୍ଜି ଆଲୁଅରେ ତାକୁ ମୋ ଆଖିଆଗରେ ଦେଖି ନିଜକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ପାରିଲିନି । ଅତ୍ୟାଧୁନିକତାପୂର୍ଣ୍ଣ ସହରୀ ଚାକଚକ୍ୟ ସହ ସିନେମା ଜଗତର ଆଗଧାଡିର ହିରୋଇନ୍ ପରି ତା ଗୋରା ତକତକ ଚିକ୍କଣ ଚେହେରା ।

ସାଧାସିଧା ହେଲେ ବି ଗୋଲାପୀ ରଙ୍ଗର ଏକଦମ୍ ଟାଇଟ୍ କୁର୍ତ୍ତୀ ଉପରୁ ତା ଛାତିର ଉନ୍ମତ୍ତ ଉଦ୍ଧତ ବକ୍ଷୋଜ ଦ୍ୱୟ ସାମ୍ନାପଟକୁ ଯେମିତି ଫୁଲିକି ପିଚିକି ପଡୁଥାଆନ୍ତି ମୁଁ ମୋ ଖାଲି ଆଖିକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ପାରୁ ନଥାଏଁ । ବାପ୍ ରେ, ମୋବାଇଲ ଭିତରୁ ଯେତିକି ଆକର୍ଷଣୀୟ ଲାଗୁଥାଏ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆଖି ସାମ୍ନାରୁ ତ ତାହା ଅନେକ ଗୁଣ ବଡ଼, ଉଦ୍ଧତ ଆଉ ସୁଢୋଲ । ତା ଦେହକୁ ଜାଣି ତାକୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ କରିବାକୁ ଉପରବାଲା ବୋଧହୁଏ ସେଇଟାକୁ ଅଧିକ ସମୟ ନେଇ ତିଆରି କରିଛି, ଅତି ଫୁରୁସତରେ ।

ସେମିତି ତଳରେ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଟାଇଟ୍ ଲେଗିନ୍ସ୍ ଟା ବି ତା ସରୁ ଅଣ୍ଟାରୁ ହଠାତ୍ ପଛପଟକୁ ଫୁଟବଲ୍ ଫୁଟବଲ୍ ପରି ପିଛିଲି ପଡୁଥିବା ଗାଣ୍ଡି ଯୋଡାକୁ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବରେ ଫୁଲାଇ ଦେଇଛି । ଯାହା ତା ଅଣ୍ଟାତଳୁ କୁର୍ତ୍ତୀର ଫାଙ୍କ ଭିତରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉଛି । ଜଙ୍ଘ ଦୁଇଟା ବି ମସ୍ତ୍ ପୁରିଲା ପୁରିଲା ଆଉ ମାଂସାଳ ତାହା ତା ଟାଇଟ୍ ଲେଗିନ୍ସ୍ ରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ବାରି ହେଉଥାଏ । ଯେତେ ଯାହା ହେଲେ ସ୍ମାର୍ଟ ସିଟିର ସ୍ମାର୍ଟ ଟୋକି ।

ଜୀବନରେ ପ୍ରଥମଥର  ଭୁବନେଶ୍ୱର ସହରର ଗୋଟିଏ ଅତ୍ୟାଧୁନିକା ହଟ୍ ଆଉ ସେକ୍ସି ଝିଅସହ ଭେଟହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାବାବେଗରେ ମୋ ତନୁମନ ଶୀହରୀ ଉଠୁଥାଏ ।  ମୁଁ ଛିଡାହୋଇ ଅଭିବାଦନ ଜଣାଇଲି । ସେ ମୋ ଆଡକୁ ହାତ ବଢାଇ ହେଲୋ କହିଲା । ଆଃ…… କି କୋମଳ ତା କଅଁଳ ହାତର ନରମ ସ୍ପର୍ଶ ! ଛୁଉଁ ଛୁଉଁ ମୋ ଦେହସାରା 440 ଭୋଲଟେଜର କରେଣ୍ଟ ଖେଳିଗଲା ପରି ଅନୁଭୂତ ହେଲା ।

ଛାତିଟା ଆହୁରି ବେଗରେ ଧଡଧଡେଇ ତାକୁ ମୋ ନିଜ ଛାତି ଉପରକୁ ଟାଣି ଆଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଥାଏ । ତେଣୁ ତା ନରମ ସୁକୁମୋଳ ହାତକୁ ବି ଛାଡିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉ ନ ଥାଏ । ସେ ଅନେଇଁ ଥାଏ ମତେ ଆଉ ମୁଁ ତାକୁ । ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ସେ ପ୍ରକୃତିସ୍ଥ ହୋଇ ତା ସହ ଆସିଥିବା ଝିଅସହ ପରିଚୟ କରାଇ କହିଲା, “Meet my sis Pratyasha.” ମୁଁ ତା ଭଉଣୀ ସହ ହାତ ମିଳେଇଲି ।

ଆଗକୁ ପଢିବା ପାଇଁ NEXT ବଟନ ଉପରେ କ୍ଲିକ କରନ୍ତୁ

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!