ନିମାପଡା ଟୋକିକୁ ଗେହିଲି ତା ଭଉଣୀ ଘରେ – ୧

ନିମାପଡା ଟୋକିକୁ ଗେହିଲି ତା ଭଉଣୀ ଘରେ – ୧

Nimapada Tokiku Gehili Ta Bhauni Ghare-1

Nimapada Tokiku Gehili Ta Bhauni Ghare-1  ମୋର ପ୍ରିୟ ବେଧୁଆ ଏବଂ ବେଧେଈ ସାଙ୍ଗମାନେ,ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଷ୍ଟୋରି ପଢିଲାପରେ ଭାବିଲି ଆଜି ମୋ ଜୀବନରେ ଘଟିଥିବା କିଛି ଘଟଣାକୁ ଏଠି ପ୍ରକାଶ କରିବି।ମୋ ଜୀବନରେ ବହୁତ ଘଟଣା ଘଟିଛି ସେ ସବୁକୁ ମୁଁ ଏଠି ପ୍ରକାଶ କରିବି ଗୋଟେ ପରେ ଗୋଟେ। ସମୟ ନଷ୍ଟ ନକରି ଆଜି ମୁଁ ଆରମ୍ଭ କରୁଛି,ଷ୍ଟୋରି ଲମ୍ବା ହେଲେ କ୍ଷମା କରିବେ।

ମୋ ନାଁ ସନ୍ତୋଷ(ନାଁ ଗୋପନ) ଏବଂ ମୋ ଘର ପୁରୀରେ।ଘଟଣାଟା ୨୦୦୮ ମସିହାର ମତେ ସେତେବେଳେ ୨୪ ବର୍ଷ ହେଇଥାଏ।ମୁଁ ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ job karuthili ।ପୁରୀରୁ ଭୁବନେଶ୍ଵର ସବୁବେଳେ ଯିବା ଆସିବା କରେ ଟ୍ରେନରେ।ଦିନେ ଘରକୁ ଟ୍ରେନରେ ଫେରିଲା ବେଳେ ଗୋଟେ ନମ୍ବରରୁ ମୋ ମୋବାଇଲକୁ ମିସ୍ସଡ କଲ ଆସିଲା,ମୁଁ  ଯେତେବେଳେ କଲ କଲି ସେପଟୁ ଜଣେ ଝିଅ କହିଲା ଭାଇ ଘରକୁ କେତେବେଳେ ଆସିବୁ।

ଯେହେତୁ ସେଦିନ ମୋ ମୁଡ ଠିକ ନଥିଲା ଆଉ ଏମିତି ବି ମୋର କେହି ଭଉଣୀ ନାହିଁ,ମୁଁ ରାଗିକି କହିଲି ମୋର କେହି ଭଉଣୀ ନାହିଁ ଏଇଟା ରଙ୍ଗ ନମ୍ବର।ସତ କଥା କହିବାକୁ ଗଲେ ତା ଭାଇ ଆଉ ମୋ ମୋବାଇଲ ନମ୍ବରର ଲାଷ୍ଟ ନମ୍ବର ଖାଲି ଅଲଗା।ସେ କଥା ମୁଁ ପରେ ଜାଣିଲି।ସେ ଯାହା ହଉ ମୁଁ ସେ କଥା ଭୁଲି ଯାଇଥିଲି,କିନ୍ତୁ ନମ୍ବରଟା ମୋର ମନେ ରହିଯାଇଥିଲା।କିଛି ଦିନ ଗଲା ପରେ ପୁଣି ସେ ନମ୍ବରରୁ ମିସ କଲ ଆସିଲା।ମୁଁ କିନ୍ତୁ ଆଉ କଲ କରିଲିନି।ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଏତେ ବେଧୁଆ ନଥିଲି ସେଥିପାଇଁ କଲ କରିଲିନି।

ସେ ଝିଅ ବିଷୟରେ କିଛି କହୁଛି।ତା ନାଁ କଣ ଲେଖିବୀ ଭାବୁଛି!!!ଦୁଧ ସାଇଜ ୩୪ରୁ ଟିକେ କମ ହବ।ଗାଣ୍ଡୀ ୩୪,ଅଣ୍ଟା ୩୨।ଶ୍ୟାମଳ ଦେଖିବାକୁ ଠିକ ଠାକ।ଆଉ ଅଧିକ କହିଲେ ଅସୁବିଧା ହେଇଯିବ,ମୁଁ କାହା ଘର ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଚାହୁଁନି। ୟା ଭିତରେ କିଛି ଦିନ ବିତି ଯାଇଥିଲା।ଦିନେ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ସେହି ନମ୍ବରରୁ କଲ ଆସିଲା,ବହୁତ ଭାବିବା ପରେ ମୁଁ ଫୋନ ରିସିଭ କଲି।ମୁଁ କହିଲି ମୁଁ ତମ ଭାଇ ନୁହଁ ସେପଟୁ ଉତର ଆସିଲା ମୁଁ ଜାଣିଛି।

ତାପରେ ମୁଁ ଟିକେ ନରମି ଗଲି ଭାବିଲି ଟୋକି ଜାଣିକି ଫୋନ କରିଛି।ସେ କହିଲା ସେଦିନ ଭୁଲରେ ନମ୍ବର ଲାଗିଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ଆଜି ଜାଣିକି ମୁଁ କଲ କରିଛି।ମୁଁ ପଚାରିଲି କଣ ପାଇଁ।ସେ କହିଲା ଆଜିକାଲି ଯିଏ ଝିଅ ନମ୍ବର ପାଇଲା ଗପିଲା କିନ୍ତୁ ତମେ ଏ ନମ୍ବରକୁ କେବେ କଲ କରିନ।ମୁଁ କହିଲି ହଁ ଏମିତି । ତାପରେ ଆମ କଥା ଧୀରେ ଧୀରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ସେ ମୋ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲା ମୁଁ ତା ବିଷୟରେ ପଚାରିଲି।କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ କହିଲା ଏଇଟା ଘର ନମ୍ବର ତମେ କେବେ କଲ କରିବନି ମୁଁ ତମକୁ କଲ କଲେ କଥା ହେବ।

ଆମ କଥା ଏମିତି ସପ୍ତାହେ ଚାଲିଲା ପରେ ମୁଁ କହିଲି ମୁଁ ତମକୁ ଦେଖା ହବାକୁ ଚାହୁଁଛି।ସେ କହିଲା ହଉ ତମେ ନିମାପଡା କଲେଜକୁ ଆସ ସେଠି ଦେଖା ହେବା।ସେ ସେତେବେଳେ +୨ ପଢୁଥାଏ।ମୁଁ କହିଲି ମୁଁ ତମକୁ ପ୍ରଥମାଷ୍ଟମୀ ଦିନ ଦେଖାହେବି ସେଦିନ ତମ କଲେଜ ଛୁଟି ଥିବ ଆଉ ମୁଁ ବି ସେଦିନ ଫ୍ରି ଥିବି।ତାପରେ ମୁଁ ମୋ ସାଙ୍ଗକୁ ଧରି ବାହାରିଲି।ପୂର୍ବଦିନ ରାତିରେ ସେ ମତେ ଫୋନ କରି କହିଲା ତମେ କାଲି ସକାଳେ ୯ଟା ବେଳେ କଲେଜ ପାଖକୁ ଆସ।

ମୁଁ ପଚାରିଲି ତମକୁ କେମିତି ଚିହ୍ନିବି ସେ କହିଲା ତମେ ସେଠି ଗୋଟେ ବରଗଛ ଅଛି ତପାଖରେ ଠିଆ ହେଇଥିବ।ମୋ ସାଙ୍ଗ ମୁଁ ଯାଇ କଲେଜ ସାମ୍ନାରେ ବରଗଛ ପାଖରେ ଠିଆ ହେଇଗଲୁ।୯ଟା ଯାଇକି ୧୦ଟା ହେଲା ସେଇ ରାସ୍ତାରେ ୧୦୦ ଟୋକି ଆମକୁ ଅନେଇକି ଗଲେ ଶଳା ଟୋକିର ଦେଖା ନହିଁ।ମୋ ସଙ୍ଗର ମୋର ଅପେକ୍ଷା କରିକି ଘରକୁ ଫେରିବା ବେଳକୁ ଗୋଟେ ଏସଟିଡ଼ି କଲ ଆସିଲା।

ସେପଟୁ ଉତର ଆସିଲା ତମେ ଆସିଲଣି?ମୁଁ କହିଲି ହଁ ମୁଁ କେତେବେଳୁ ଠିଆ ହେଇଛି ସେ କହିଲା ଗଛ ମୂଳେ ଦିଜଣ ଠିଆ ହେଇଛ ମୁଁ କେମିତି ଜାଣିବି ତମେ କିଏ?ମୁଁ କହିଲି ମୁଁ ରେଡ କଲର ଗଞ୍ଜି ପିନ୍ଧିଛି।ତାପରେ ଦୂରରୁ ସାଇକଲରେ ଆସି ଆମ ପାଖରେ ଠିଆ ହେଲା।ମୁରୁକି ମୁରୁକି ହସୁଥାଏ।ସେ କଣ କହିବା ପୂର୍ବରୁ ମୋ ସାଙ୍ଗ କହିଲା ମୁଁ ଏଠି ଠିଆ ହେଇଛି ଏଇଟା ରୋଡତ ତମେ ଟିକେ ଭିତରକୁ ଯାଇ କଥା ହୁଅ।

ତାପରେ ଆମେ ଦୁହେଁ ଯାଇ ଟିକେ ଦୂରରେ ବସିଲୁ।ସେଠି ଗୋଟେ ଚାନ୍ଦିନୀ ଥିଲା ସେ ବସିଲା ପରେ ମୁଁ ତପାଖକୁ ଲାଗି ବସିଲି।ଏମିତି କଥା ହେବା ଭିତରେ ମୋ ବାଁ ହାତକୁ ତା ଡାହାଣ ହାତ ଟିକେ ଟିକେ ବାଜୁଥାଏ।ଆଉ ସେ ସେଦିନ ଭଲ ବସୁଥାଏ।ମୁଁ ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲିନି ତା ଦୁଧକୁ ଚିପିଦେଲି।ସେ ଖାଲି ମୁରୁକି ମୁରୁକି ହସୁଥାଏ।ଟୋକି ପୁରା ଖେଳାଳି ଲାଗୁଥାଏ।ତାପରେ ସେ କହିଲା ଏଠି କିଏ ଦେଖିଦେବ ତମ ସାଙ୍ଗକୁ ଆମେ ଏଠୁ ଦେଖି ପାରୁଚେ ଚାଲ ଆଉ ଟିକେ ଦୂରକୁ ଯିବା।

ଆଗକୁ ପଢିବା ପାଇଁ NEXT ବଟନ ଉପରେ କ୍ଲିକ କରନ୍ତୁ

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *