Piladina Sathi Joubanara Smruti – 11

ପିଲାଦିନ ସାଥୀ, ଯୌବନର ସ୍ମୃତି୧୧

Piladina Sathi Joubanara Smruti – 11

 

ଗିହାକାର ମାନବ

Piladina Sathi Joubanara Smruti – 11  ପିଲାଦିନ ସାଥୀ ଯୌବନର ସ୍ମୃତି କାହାଣୀର ଏକାଦଶ ଭାଗକୁ ପ୍ରିୟ ଗିହାକାର ଆଉ ଗେହିକାର ମାନଙ୍କୁ ଏଇ ମାନବର ସ୍ବାଗତ । ଦୀର୍ଘ ଦଶଟି ଭାଗର ଅପୂର୍ବ ସଫଳତା ପରେ ଏଇ ଭାଗଟା ବି ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି କାମ ନିଶାରେ ମସ୍ତ୍ ମଦହୋଶ୍ କରିଦେବ ବୋଲି ମୋର ଆଶା ଆଉ ବିଶ୍ୱାସ । ତଥାପି କାହାଣୀ ଟା ଆପଣମାନଙ୍କୁ କେମିତି ଲାଗିଲା ଜଣେଇବା ପାଇଁ ମୋତେ [email protected] ରେ ମେଲ୍ କରି ଆଗକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ । Piladina Sathi Joubanara Smruti – 10

…..ଏହା ପରେ ମୁଁ ଧୀରେ ଧୀରେ ତାଙ୍କ ପେଟକୁ ଚୁମି ଚୁମି ତଳକୁ ତଳକୁ ଚୁମି ଚୁମି ଆସିଲି । ୱ।ଓ…. ଉପରୁ ଝରାପାଣି ସାଙ୍ଗକୁ ତାଙ୍କ ପେଟର ମସ୍ତ୍ ଲହୁଣି ପରି ମୁଲାୟମ୍ ସ୍ପର୍ଶ ମୋ ଓଠକୁ ଲାଳେଇ ପକେଇଲା । ସେହି କୋମଳ ସ୍ପର୍ଶ ସହ ନାଭି ଗହ୍ଵରର ଜଳବିନ୍ଦୁ ସବୁକୁ ପାନ କରିଯିବାର ଅଭିପ୍ସାରେ ମୁଁ ଆଣ୍ଠୁମାଡ଼ି ବସି ପଡ଼ିଲି । ତନୁ ପାତଳୀ ଅଣ୍ଟା ର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ହାତ ରଖି ଚୁଚୁମି ଗଲି ବାରମ୍ବାର ।

ଆଃ……. ସତେ ଯେମିତି ତାଙ୍କ କୋମଳ ନାଭି ଗର୍ତ୍ତରୁ ଝରି ଆସୁଛି ମଧୁର ମଧୁର ମହୁରସ । ମୋ ଓଠଟା ତାଙ୍କ ନାଭି ଗର୍ତ୍ତରେ ବାଜି ଜିଭଟା ଗର୍ତ୍ତ ଗହ୍ଵରକୁ ଚୁଚୁମି ଦେଲାପରେ ସେ ବି ଯେମିତି ମଦହୋଶ୍ । ମୋ ମୁଣ୍ଡ ବାଳକୁ ଆହୁରି ରାମ୍ପୁଡି ପକାଇ ମୁହଁରେ ବାହାରୁଥିବା “ଉଃ…… ଆଃ……..” ସିତ୍କାର ଗୁଡ଼ିକ ସେଇ ରୋମାଞ୍ଚକୁ ବୟାନ୍ କରୁଥାଏ । ଶିହରଣରେ ଦେହ ଥରି ଉଠି ଲୋମଗୁଡା ବି ଟାଙ୍କୁରି ଉଠୁଥାଏ ।

କିଛି ସମୟ ଏମିତି ନାଭିଗର୍ତ୍ତକୁ ଚୁଚୁମିଲା ପରେ ଅଣ୍ଟାରେ ଥିବା ଦୁଇ ହାତକୁ ଧୀରେ ଆହୁରି ତଳକୁ ନେଇ ତାଙ୍କ ପଛପଟ ଫୁଲିଲା ଫୁଲିଲା ଗାଣ୍ଡିମାନଙ୍କରେ ରଖି ଦୁଧ ଚିପିଲା ପରି ଚିପି ଚିପି ଓଠକୁ ବି ଚୁମି ଚୁମି ଆଣି ଦୁଇ ଜଙ୍ଘ ସନ୍ଧିରେ ମୁହଁ ଲଗେଇ ଦେଲି । ବାସ୍…… ଏଥର ସେ ବି ପୁରା ବାୟାଣି ଯେମିତି । ଉତ୍ତେଜନାର ଚରମ ସ୍ପର୍ଶରେ ଯେମିତି ଝୁମି ଉଠି ବରଡା ପତ୍ର ପରି ଥରି ଉଠୁଛନ୍ତି ।

ଗାଣ୍ଡି ଦ୍ଵୟକୁ ଚିପି ମୁହଁକୁ ଜଙ୍ଘ ସନ୍ଧିରେ ପୁରେଇ ଦେଲା ପରେ ଆପେ ଆପେ ଜଙ୍ଘ ମେଲେଇ ଦେଉଛନ୍ତି । ଆଃ….. ନରମ କୋମଳ ବିଆ ଓଠର ଉପରି ଭାଗରେ ଥିବା ଅତି ମୁଲାୟମ୍ କ୍ଲିଟୋରିଅସ୍ ରେ ଜିଭଟା ଲାଗିବା କ୍ଷଣି ମୋ ମୁଣ୍ଡ ବାଳକୁ ଜୋରରେ ଟାଣି ଗୋଟିଏ ଜଙ୍ଘକୁ ମୋ କାନ୍ଧ ଉପରେ ରଖିଦେଲେ ଆଉ ମୁଁ ଭୋକିଲା କୁକୁରଟେ ପରି ତାଙ୍କ ଅର୍ଦ୍ଧ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଯୋନି ଗୁହାକୁ ସକ ସକ କରି ଚାଟିଗଲି ।

ୱ।ଓ….. କି ଟେଷ୍ଟି….. ସେଥିରୁ ନିର୍ଗତ ଲବଣାକ୍ତ ରସ….! ପୁରା ଜିଭକୁ ପସେଇ ପସେଇ ଗାତ ଭିତରୁ ସେ ରସ ସବୁକୁ ଯେମିତି ଚାଟି ଆଣୁଥିଲି ଆଉ ସେ ଉତ୍ତେଜନାରେ ମସ୍ତ୍ ମସଗୁଲ ହେଇ ଝୁମି ଉଠୁଥିଲେ ଯେମିତି । କିଛି ସମୟ ତାଙ୍କୁ ଏମିତି ଚାଟିବା ପରେ ସେ ଉତ୍ତେଜନାକୁ ଆଉ କାବୁ କରି ପାରିଲେ ନି, ବୋଧହୁଏ ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେ ଅନଭିଜ୍ଞା ତ ! ଚରମ ଉତ୍ତେଜନାରେ ଗୋଡହାତ ଥରି ତଳେ ପଡିଯିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ସମ୍ଭାଳି ନେଲି ।

ପରେ ମୁଁ ବି ଉଠି ଛିଡ଼ା ହେଉ ହେଉ ଉନ୍ମାଦଗ୍ରସ୍ତା ରମଣୀ ପରି ମତେ ଜାବୁଡ଼ି ଧଇଲେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି । ମୁହଁ ତାଙ୍କର ବିଷର୍ଣ୍ଣ ! ନିଶାଗ୍ରସ୍ତ ଆଖି ! ନାକ ଓ ମୁହଁରୁ ଖର ନିଃଶ୍ବାସ, ଛାତିଟା ବି ଧଡ଼ଧଡେଇ ଉଠି ଖାଲି ସଁଅଁ ସଁଅଁ ହେଉଛନ୍ତି । ଉତ୍ତେଜନାରେ ଦୁଧ ଯୋଡ଼ାକ ବି ଯେମିତି ଆହୁରି ଉଦ୍ଧତ, ଛାତିରେ ବେଲୁନ୍ ଜାକିଲା ପରି ଲଦବଦେଇ ଯାଉଛନ୍ତି ।

ଅନୁରୂପ ଭାବରେ ମୋ ଟାଣୁଆ ଆଉ ଶକ୍ତ ବାଣ୍ଡଟାକୁ ବି କେତେବେଳୁ ତାଙ୍କ ଜଙ୍ଘ ସନ୍ଧିରେ ଚାପି ନିଜେ ନିଜେ ଗାଣ୍ଡି ହଲେଇ ହଲେଇ ଘସି ହେଉଛନ୍ତି । ବେଳେବେଳେ ଉତ୍ତେଜନାକୁ ଚାପି ନ ପାରି ମୋ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ବସି ଦୋଳି ଝୁଲିଲା ପରି ଓହଳି ଯାଉଛନ୍ତି । ମୁଁ କିନ୍ତୁ ବୁଝୁଛି ତାଙ୍କ କାମଜ୍ଵାଳାକୁ । ଏଇନେ ପୁଣି ଜାକି ଦେଉ ଦେଉ ତାଙ୍କର ନିଗିଡି ପଡିବ । ପୁଣି ଅବଶ ହୋଇ ପଡି ରହିବେ ।

ଯୌବନର ମାଦକତାକୁ ଆଉ ଉପଭୋଗ କରିବେ କେମିତି ? ତେଣୁ ମୁଁ ବି ତାଙ୍କୁ ଟିକିଏ ହଗ୍ କରି କହିଲି, “ଅତିଶୀଘ୍ର ପୁଣି ହିଟ୍ ହେଇଗଲ….” ସେ ବି ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା ଶ୍ଵାସ ନେଇ ଅଟକି ଅଟକି କହିଲେ, “ତମେ ତ…..…… ଏମିତି କରୁଛ ଆଉ……! ସତରେ…… ତମର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ସ୍ପର୍ଶରେ ଜାଦୁ ଅଛି ନା କଣ….? ମତେ ତ ପୁରା ବାଉରୀ କରି ଦେଉଛ…… (ମୋ ଓଠକୁ ଟିକିଏ କାମୁଡି ଦେଇ) କି ବାଣ୍ଡଟେ ବି ରଖିଛ ମ…. (ବାଣ୍ଡକୁ ଅଗରେ ବିଆକୁ ଜାକି) ଏମିତି ଠିଆ ଠିଆ ଥରେ ଗେହିଦିଅ ନା…..

ଦେଖୁଛ ତ ତମର ସେଇଟାକୁ ଖାଇବାକୁ ମୋ ବିଆଟା ଲାଳ ଗଡେଇ ଆଁ କରୁଛି…..” ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ମୁଁ ବି ତାଙ୍କୁ ଟିକିଏ ଜାବୁଡ଼ି ଧଇଲି । ଓଠକୁ ଓଠରେ ଲଗେଇ ଟିକିଏ ଚୁଚୁମି ଦେଲି ଆଉ କହିଲି, “ସତରେ ତୁମେ ବି ମସ୍ତ୍ ହେଇଛ, ତମ ଶରୀରର ଗୋଟେ ଗୋଟେ ଇଞ୍ଚରୁ ମହୁଫେଣା ପରି ମହୁ ଝରୁଛି ଯାହାକୁ ମୁଁ ପୁରା ରାତିସାରା ଖାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛି….”

ସେ ବି ପ୍ରବଳ ଉତ୍ତେଜନାର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସ୍ବରୂପ ମୋ ପିଠିକୁ ନଖରେ ରାମ୍ପୁଡି ପକେଇ ଆଉ ବେକକୁ କାମୁଡି ଦେଇ ସେମିତି ଗରମ ଗରମ ଶ୍ଵାସ ଛାଡି କହିଲେ, “ତେବେ ଅପେକ୍ଷା କାହିଁକି ଯେ….?କେବଳ ଆଜି ରାତି କାଇଁ; କହିବ ଯଦି ପ୍ରତିଟି ରାତିରେ ତମ ପାଇଁ ମୋ ଯୌବନକୁ ବାଢି ଦେଇ ନିଜକୁ ଧନ୍ୟ ମନେ କରିବି….!” ଏଥର ମୁଁ ବି ଆହୁରି ଟିକିଏ ରୋମାଣ୍ଟିକ୍ ହେଲାପରି ତାଙ୍କ ଦୁଇ ଗାଣ୍ଡିକୁ ଧରି ଉପରକୁ ଟେକି ଦୁଧକୁ କାମୁଡି ଦେଲି ଅଥଚ ତାଙ୍କର ଏପରି ଉଦ୍ଦାମତାକୁ ସାମାନ୍ୟ କ୍ଷାନ୍ତ କରିବାକୁ କଥା ବଦଳେଇ ଦେଇ କହିଲି, “ସତରେ ନା କଣ….? କାଇଁ ତମ ସ୍ଵାମୀ ତମକୁ କରୁ ନାହାନ୍ତି କି ?”

ସେ ଏଥର ଟିକିଏ ଅଭିମାନ କଲା ପରି ତଳକୁ ଓହ୍ଲେଇ ପଡ଼ି କହିଲେ, “ସାଙ୍ଗରେ ରହିଲେ ସିନା, ଏଇ ଘୋର ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରେ ତ ଏକେଲା ଛାଡ଼ି…… ଛାଡ଼ ସେ କଥା…” ଏହା କହି ପୁଣି ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଟାଣି ନେଉଥିଲେ । ମୁଁ ବି ତାଙ୍କ ଯୌନଜୀବନର ରହସ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଇ ପୁଣି କହିଲି, “ସତ କଥା, ଏମିତି ରୂପ ଯୌବନା ସ୍ତ୍ରୀ କୁ ଏକା ଏକା ଛାଡ଼ି ସେ ଭଲ କରୁ ନାହାନ୍ତି, କଣ ତମେ ଆସିଲା ଦିନଠୁ ଥରେ ବି ଏମିତି…..” ପୁଣି ସେମିତି ଅଭିମାନ ଭରା କଣ୍ଠରେ ମୋ ମୁହଁରୁ କଥା ଛଡେଇ ନେଇ କହିଲେ, “ହଁ…..ଅଁ…… ବଡ଼ ହିରୋ ହେଇ ତ ଘରେ କେହି ନ ଥିଲା ବେଳେ ଉଠେଇ ଆଣିଲେ,

ଆଉ ଅଧ ବାଟରୁ ଏଇ ଭାଣିଜୀ ସାଙ୍ଗରେ ଏଠାକୁ ପଠେଇ…..” ମୁଁ ବି ତାଙ୍କ କଥା ଛଡେଇ କହିଲି, “ମାନେ ଥରୁଟିଏ ବି ଟଚ୍ କରି ନାହାନ୍ତି କି ?” ସେ- “ଆଗରୁ ସେଇ ପାର୍କରେ ଖାଲି ଦୁଇ ଥର….” ମୁଁ- “ଓଃ……!” ସେ- “ଓଃ… କଣ ମ…. ଖାଲି ଚଟିଆ ଗେହିଲା ପରି ଜାକିଦେଇ ବାହାର କରିଦେଲେ ଆଉ…” ମୁଁ- “ଆଉ କେମିତି କରିଥାନ୍ତେ ସେ…?” ସେ ଏଥର ପୁରା ଏକ୍ସାଇଟେଡ୍ ହେଇ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ପୁଣି ମୁଠାକରି ଧରି ପକେଇ ଜୋର୍ ଜୋରରେ ହେଣ୍ଡଜବ୍ ଦେଇ କହିଲେ, “ଏବେ ଯୋଉ ତମେ ପୁରେଇ ଖଚାଖଚ୍ ଖଚାଖଚ୍ ଗେହିଁଦେଲ, ମୋର ଝଡିପଡିବା ପରେ ବି ଅଧଘଣ୍ଟା ଯାଏଁ….!”  Piladina Sathi Joubanara Smruti – 11

ଆଗକୁ ପଢିବା ପାଇଁ NEXT ବଟନ ଉପରେ କ୍ଲିକ କରନ୍ତୁ

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *